Het project vorige week was zalig, maar vooral vermoeiend!
Maandag en dinsdag moesten we alles op het laatste nippertje nog afwerken, wat
voor heel veel stress zorgde. Ik begrijp niet hoe zoiets kan eigenlijk. (zoals
ik zoveel dingen hier niet begrijp…) In ieder geval: woensdagochtend kennis
gemaakt met de partners, en ik was opgelucht, want het waren allemaal heel
aangename mensen. Na een vergadering en wat ‘dissemination activities’ repten
we ons naar lycée Maillol waar ik mijn presentatie moest geven. Dat ging vrij
vlotjes, met hier en daar wat zoeken naar woorden… en ik was ook niet zo
zenuwachtig eigenlijk, tot Florence (bazin) aan het publiek zei “blablabla elle
vient de la Belgique et elle parle tres bien le français”. WAT?! Geef die
mensen toch zo’n verwachtingen niet! Haha, en dan waren alle ogen op mij
gericht en was ik eerst nog even gênant aan het uitzoeken met welk hand ik de
micro zou vasthouden en met welk ik de PPT zou voortklikken. Maar enfin, het
viel mee. Ik heb al slechtere presentaties gegeven. *denkt terug aan de lessen
van meneer Ongena* Één van de partners kwam me achteraf zeggen “I didn’t
understand a word of it but it sounded great!”. Is dat niet wat we allemaal
willen horen, uiteindelijk? 
En dan zat het meest stressvolle moment van de week er
eigenlijk op voor mij. Daarna was het lekker gaan eten op restaurant. Wat die
restaurants betreft: twee keer per dag een 3-gangenmenu was zaaaaaleeeeeug.
Maar het heeft zijn tol geëist (lees: ik sta vet) en na een tijd gaat het
speciale er ook af. De laatste avond moest ik van Florence trouwens niet meer
mee op restaurant maar enkel mee op aperitief, omdat ze wist dat er een
tuinfeestje werd gegeven waar ik op uitgenodigd was. Hoe lief van haar. Maar
bon, voor de rest was het nog dissemination activites, work placements
bezoeken, veel lange en saaie vergaderingen. Oh en tijdens de laatste
vergadering was vooral ik aan het woord. Ik voelde me supahbelangrijk. Maar bon
dat was omdat ik feedback moest geven over de CEMES test die MobEx gaat gebruiken
als assessment voor competenties verworven tijdens een professionele ervaring
in het buitenland blablabla. Het project heeft veel voldoening gegeven, maar
was ook heel vermoeiend. Oh, en er waren twee partners van Noord-Ierland… God
weet wanneer die slapen (tijdens vergadering wel eens eigenlijk), want die zijn
’s avonds echt niet uit te houden… Altijd maar weg willen gaan na die
restaurants… En 1 keer ben ik meegeweest, maar man ik was kapot, ik miste mijn
bed zo hard. Geef mij maar het kalme intellectuele Duitse volk. Toen we
afscheid namen na de aperitief op vrijdag vroeg de baas van het IHK (een intern
departement van de Kamer van Koophandel in Berlijn) of ik geen stage bij hem
wou doen! “If you want, you
can do your next internship in Berlin, we have plenty of room in the Chambre!”.
Jaja, mijn ego werd daar eventjes gestreeld hoor.
Anyhow, deze week is maar zozo: nu volgt het administratieve
deel van het project... ik moet meetingverslagen opstellen, kostennota’s maken,
mij weer bezighouden met het verbeteren van die CEMES-test, en nog veel meer
minder leuke dingen. Als ik de tijd ervoor vind… want ik ben nu al twee dagen
bezig met kostennota’s maken van het project INPUT. Ik moet àlle kosten die
gemaakt zijn vanaf december 2010 tot maart 2012 voor dat project in kaart
brengen. Zou eigenlijk niet zoveel werk moeten zijn, ware het niet dat de
administratie hier op geen KL*TEN trekt! Ik vind hier niets terug… zit maar wat
te zoeken in oude kostennota’s, rekeninguittreksels, mappen die éventueel iets
meer kunnen vertellen over INPUT… Man man man, de dingen die ik hier al ben
tegengekomen, ik zit vaak achter mijn bureau te lachen uit ongeloof.
Voor de rest is het hier nog steeds aangenaam leven. Zaterdag
gaan zonnen op het strand van Collioure met Eline en ’s avonds samen in mijn bed met
een film en een bak aardbeienijs. Zondag naar het strand van Canet met de
Duitse meisjes, en ’s avonds organiseerden we een bescheiden tuinfeestje in
onze residentie. Gisteren zijn we ‘s avonds gaan zwemmen en ‘Hamammen’ met
Yasmin (de ene helft van het Duitse duo Yasmin & Laura) en daarna film gaan
kijken bij hun thuis. Een romantische komedie, uiteraard. De dagen vliegen voorbij
en ondertussen zijn we al bijna aan het einde van week 7: de helft!
En het leukste van al: vrijdagavond komt het vriendje af! FEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEST
